تبليغاتX
گذر از ناسوت

گذر از ناسوت
 
قالب وبلاگ

از مجموعه ی گذر از ناسوت:


در من


 آدم برفی هایی آب می شود


             که رودخانه هاي جهان را


                                    یکجا می بلعد


در تو


 سد هایی ساخته می شود


                           براي روز مبادا!




موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و پنجم اردیبهشت 1391 ] [ 1 AM ] [ مهتاب ] [ ]
" گذر از ناسوت " در آخرین روز نمایشگاه کتاب

شبستان اصلی.راهروی 3.غرفه ی 13(انتشارات آوای کلار)

حضورتان را ارج می نهیم.


موضوعات مرتبط: کتاب
[ بیست و سوم اردیبهشت 1391 ] [ 9 AM ] [ مهتاب ] [ ]

 

     از دستان من

                       

                    روزی


                         سیّاره ی جدیدی


            متولّد خواهد شد...


                              





موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و سوم اردیبهشت 1391 ] [ 2 AM ] [ مهتاب ] [ ]


روز ها می گذرد


    و من افسوس و دریغ


            پشت این شیشه ی سرد


رفتنت را به حراجِ نفسم می سپرم...


          آهِ یخ بسته ی من!


دور از چشم تو با پنجره ها می گریم


دور از چشم تو غم های تو را می شمرم




*پی نوشت:سکوت، چسبی ست به نام مرگ...


موضوعات مرتبط: شعر
[ هجدهم اردیبهشت 1391 ] [ 4 PM ] [ مهتاب ] [ ]


از ارتداد خود مشوّشم!


    از اینکه در سکوت هم


        خرافه های پست جاهلی خفه م کند



صدای مبهم عبورِ هیچ کس...


    در این مهِ سیاه


            به راز های وهمِ من


                              عجیب نعره میزند!



موضوعات مرتبط: شعر
[ دوم اردیبهشت 1391 ] [ 10 PM ] [ مهتاب ] [ ]


تزریقت می کنم  هر روز


                           در رگهایم


اگر چه درد دارد، امّا


              نئشگی هایش


تسکین بکری ست این بیماری مزمن را


     

  تزریقت می کنم با دُزِ بالا


         خیالم راحت


   تو را


هیچ موسسه ی ترک اعتیادی


                   هرگز نخواهد شناخت...




موضوعات مرتبط: شعر
[ نوزدهم فروردین 1391 ] [ 12 PM ] [ مهتاب ] [ ]

       

  پنجره سبز می شود


          وقتی بهار،


  باز می شود از چشمان غنچه ها


           باغچه،


               -بی خبر- می رقصد


 و باران،


         یک نفس!


                 می خواند تا بهار بعد...


                                                                                                          اسفند 90



موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و ششم اسفند 1390 ] [ 1 AM ] [ مهتاب ] [ ]


بی آنکه خواب باشد،


خواب می بیند در کشاکشِ عمر اندکش


       و روحش را می خراماند


روی حجمی از بوسه های ناشگون!


و هر شب


  جمع می کند پشیمانی اش را


             از میان لب های نیمه باز رهگذران...


و صبح دوباره ...




موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و سوم اسفند 1390 ] [ 3 PM ] [ مهتاب ] [ ]


راهی عبوس


در کشاکشِ گردنه های مه اندود تنهایی


         انعکاس تلنگر عصیان،


                    سیلی محکمی تا انتهای مرگ ...


وقتی مقصد،


            هنوز هم


                     مبهم ترین سرود دنیاست




موضوعات مرتبط: شعر
[ چهاردهم اسفند 1390 ] [ 10 AM ] [ مهتاب ] [ ]

                          


چشم هایت را ببند


     آهسته


             آهسته


شمع ها را می چینم بر مدارِ تنهایی ات


         یکی


                دوتا


                     سه تا ...


   فوت کن بر هر چه آتش


              بر هر چه پریشانی


               بر هر چه دلتنگی


تا دلت آرام ....


              می گیرد؟!!



چشمهایت را باز کن


                 برای تولّدت


                     از معبدی دور افتاده


              تکّه ای خدا آورده ام !


پیش تو که باشد،


           کامل می شود


                 پیش من که باشی،


                                  پیامبر می شوم



موضوعات مرتبط: شعر
[ سوم اسفند 1390 ] [ 7 PM ] [ مهتاب ] [ ]
تجليل شهرداري از شعرا و فرهيختگان
همزمان با مراسم اختتاميه نخستين جشنواره شعر و ادب شمسه که به همت شهرداري منطقه 3 تهران در تالار ايوان شمس برپا شد از شعر ا و فرهيختگان ادبيات فارسي تجليل شد.

به گزارش«شهر»، به نقل از روابط عمومي شهرداري منطقه 3 ، دکتر محمد هادي ايازي معاون اجتماعي و فرهنگي شهرداري تهران در اين مراسم گفت : اميدواريم به گونه اي عمل شود که در پايان جشنواره سال آينده هر محله شعر خودش را بخواند و سرود محلي ويژه خود را داشته باشد.

محمد رضا عبدالملکيان دبيرتخصصي جشنواره شعر و ادب نيز در ادامه اين مراسم به تشريح نتايج آن پرداخت و افزود: در اين جشنواره 5 هزار و 252 شاعر ،نويسنده و علاقمند به متون فارسي ثبت نام کردند که 30 استاد قريب به يکماه در 3 مرحله به داوري پرداختند و در مجموع 183 نفر به عنوان نفرات برتر در سطح مناطق 22 گانه و 37 نفر به عنوان برگزيدگان در سطح شهر تهران انتخاب شدند. دبير جشنواره شعر و ادب شمسه در ادامه با اشاره به نتايج ارزشمند اين جشنواره به برنامه ها ي پيش بيني شده اشاره کرد و افزود: با بهره مندي از نظرات و پيشنهادات اساتيد و شهروندان ، برنامه هايي براي آينده پيش بيني شده است که از جمله آنها مي توان به اضافه شدن رشته ادبيات کودک ، برگزاري سفرهاي چند روزه براي برگزيدگان و علاقمندان رشته ادبيات ، پيشنهاد راه اندازي 22 سراي ادبيات که هر کدام به نام يکي از شعراي بزرگ کشور نام گذاري شود و همچنين برگزاري کارگاههاي ادبيات و انتشار کتاب و لوح فشرده از آثار منتخبين اشاره کرد.
....................
طی این مراسم، به تجلیل از برگزیدگان و اثرات برتر پرداخته شد
فاطمه صمدی به همراه چهار نفر دیگر از شاعران، در زمینه ی "شعر نو" در لیست منتخبین قرار گرفتند.

[ سوم اسفند 1390 ] [ 6 PM ] [ مهتاب ] [ ]

رُز های سوخته ی قرمز


عروسکِ بی صدای قرمز


قلبِ شکسته ی قرمز


لب های لرزانِ قرمز


چشم های پُف کرده ی قرمز


   شکلات سیاهِ تلخ

               تلخ

          تلخ

         

           پایانِ


               جشنِ


                    دو نفره ...




موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و دوم بهمن 1390 ] [ 11 PM ] [ مهتاب ] [ ]


صور اسرافیلی ات در من نهال عشق شد


آتش افتاده بر جانم وبال عشق شد



سجده بر محراب چشمت گرچه عین کافریست


این حرام دلنشین! تنها حلال عشق شد



منتظر بودم که در امواج تو دریا شوم


رفتی و دریا شدن تنها خیال عشق شد



بارش شب از نگاه ماه و قهر آسمان


هر نهیبش شاهد اندوه فال عشق شد



نیست رویای رسیدن! در تمام قصّه ها


گفتن از خط موازی شرح حال عشق شد




موضوعات مرتبط: شعر
[ پانزدهم بهمن 1390 ] [ 10 AM ] [ مهتاب ] [ ]


  یکباره آمدی


  سرزده تر از باران


                کوتاه و هوس انگیز!


 و من


  در سوگِ رفتنت


در ناگزیرِ پوسته ایی از وهم


چون روسپیانِ باد


سرگردان



این روز ها


       خلوتِ کلام تو


            _بر سرِ مزاری دلتنگ_


هم آغوشی پلک هایم را


نقاشی می کند




موضوعات مرتبط: شعر
[ هشتم بهمن 1390 ] [ 10 AM ] [ مهتاب ] [ ]


مثل من!


          مثل تو!


                 مثل عابران خواب رفته تا ابد


 مرگ هم پیاده راه می رود میان ما ...


        - بی صدا و بی کران -


                      زیر سقفِ سالیان ما!




موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و پنجم دی 1390 ] [ 3 PM ] [ مهتاب ] [ ]


کِل کِلِ باران نوید بودنت را داده بود


شوق دیدارت به تنگای دلم افتاده بود


آمدی خورشیدوار از نورِ عشقت جان گرفت


چشم بی جانی که عمری روز و شب بر جاده بود



موضوعات مرتبط: شعر
[ هفدهم دی 1390 ] [ 6 AM ] [ مهتاب ] [ ]


چه بی تابانه می خواهمت! ای دوریت آزمون تلخ زنده به گوری... چه بی تابانه تو را طلب می کنم!


                                *  *  *

چه لازم است بگویم


که چه مایه می خواهمت؟


چشمانت ستاره است و دلت شک


**

جرعه ایی نوشیدم و خشکید ...


دریاچه ی شیرین


با آن عطش که مرا بود


بر نمی آمد!


می دانستم.


چه لازم بود بگویم


که چه می مایه می خواستم اش؟


                                                                                                بوتیمار/احمد شاملو


می خواستم این بار حرفم را از زبان شاملو زده باشم، که این چند سطر لااُبالی ناگهان بغضش ترکید:


گرچه رفته است


روز های خوب و لحظه های ناب


              -ای بهانه ی همیشگی-


با  همین ترانه ی گرفته


              این قناری خوش را


         لحظه ایی ببر به خاطرات کوچه های خواب




موضوعات مرتبط: شعر
[ چهارم دی 1390 ] [ 12 PM ] [ مهتاب ] [ ]

                                                                 پیشکش به بلندترین یلدای غلامرضا بروسان و همسرش


از خنده ی میوه ها بُغض می کند!


                از داستان های مادربزرگ


                        دلش می گیرد!


    هیاهوی مهمان ها هم،


              بیقراری هایش را


                        از یاد نمی برد


   وقتی


     هنوز که هنوز است،


            بلندترین شب سال


                       حجمِ نبودنت را


                                کم می آورد ...





موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و نهم آذر 1390 ] [ 11 AM ] [ مهتاب ] [ ]

هر روز


    حماسه های جهان را


              می خواند و تصحیح می کند!



غافل از حماسه ی دستانش ...


                اگر مصحح خوبی بود،


                               چشمانم اکنون


                      تک قربانیِ داستانش نمی شد ...



موضوعات مرتبط: شعر
[ پانزدهم آذر 1390 ] [ 8 PM ] [ مهتاب ] [ ]

                                برای لحظه های خوشی که به احترامشان،

                                 بار سنگین زندگی را تحمّل میکنیم.


خانه در بوسه ی چشمان تو گُم


     مست از عطر حضور تو


                         گل همسایه


من چه خوشحال از این خوشبختی!



ناگهان


    در شب سردی محزون


                ظلمتِ فاصله پُر کرد مرا ...


خانه ی کوچک من ویران شد


         و ندانستم از این ویرانی


که در این بازی تقدیر کجا مات شدم ...؟




موضوعات مرتبط: شعر
[ نهم آذر 1390 ] [ 9 AM ] [ مهتاب ] [ ]


چشم هایت انگار


     خدا را جا داده در انتهایش


                              و دستانت


      کتابی ست ملموس


                 بگذار


پیامبری باشم در غار آغوشت


                  نازل شو از  دستانت


آیه هایت را برایم بخوان ...



موضوعات مرتبط: شعر
[ یکم آذر 1390 ] [ 12 PM ] [ مهتاب ] [ ]

                             برای بیست و شش سالگیم

فروردین که می آید


یاد دخترک مو بلند همسایه می افتم


          که کفش های سفیدش


                      دنیای سیاه کوچه را


                   روشن می کند


تیر که می آید


   در ناخوداگاهم انگار


             قطار پا برهنه ای


                 مسافران تبعیدی اش را


                       یکجا


                   در من پیاده می کند


مهر که می آید


      هیاهوی مدرسه،


        درختان را دیوانه می کند


                      کوچه ها را پُر برگ


                               بارانی ام را خیس


به دی نمی رسد !


           آبان که می آید


     یاد درد های مادرم می افتم


                   نگاه های بیقرار پدرم


            و بی خبری های مسافری کوچک ...


آبان که از راه می رسد،


      تولّدم را


              تنها


پسرک گل فروش سرِ چهارراه


                       جشن می گیرد!


   چراغ که سبز می شود،


                آن سوی چهارراه


   بی هیچ اتفاقی


          دی


                    از راه


                            می رسد ...



موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و دوم آبان 1390 ] [ 12 PM ] [ مهتاب ] [ ]


اینجا بدون تو تمام روزها مُرده ست


تقویم، رویای تو را از طالعم بُرده ست



اینجا زمستان ها خدا تا صبح می بارد


از دوریت قدقامتِ باران زمین خورده ست



پرواز کن از ازدحامِ بی قراری ها


آزاد کن آغوش هایی را که سرخورده ست



من بی تو، نه. دنیا بدون تو نمی ماند


باور بکن روح غزل ها بی تو آزرده ست



یوسف شو از خواب زلیخا ها بزن بیرون


تعبیر کن هذیان لبهایی که پژمرده ست





موضوعات مرتبط: شعر
[ سیزدهم آبان 1390 ] [ 2 PM ] [ مهتاب ] [ ]


رقصان می آید


    چون طفلی بازیگوش


                   در گوش برگها


                            می خواند و


                   آرام می رود


و هیچ گاه نمی بیند


         اندوهِ زردی جنگل را


                     پس از عبورش ...




موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و ششم مهر 1390 ] [ 4 PM ] [ مهتاب ] [ ]



زمانه صید می کند


           هرآنچه در نگاه ماست


بوسه ها ...

       ترانه ها ....

                امید ها ...


و می برد،


     خواب لذّتی عمیق را


           به برزخی میان سایه های ما


 و بعد از آن


      زمان به خواب می رود


          در انتظار فصلی از قیامتی غریب ...





موضوعات مرتبط: شعر
[ دوازدهم مهر 1390 ] [ 10 PM ] [ مهتاب ] [ ]


نشسته ایم در غیابِ آفتاب و


        از تمامِ آسمان،


              فقط


                 تگرگ می شویم


      - سرد و سهمگین  -


     

نگاه کن !


         به نام زندگی


               شبیه مرگ می شویم ...





موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و ششم شهریور 1390 ] [ 0 AM ] [ مهتاب ] [ ]

                                   

                                                 به ایلیاد

                                                 فرشته ی کوچک خوشبختی


 انگشتانت


    تجلّیِ سمفونیِ خداست


                         در زمین


  و کاغذ


     راهی ناتمام ...


                   که هیچگاه


        تو را تا پایان نخواهد رسید



           شروع کن


   قلم


      چون دالانی ست


                در انتظار افکارت


      اینجا


           ابتدای کاغذ است




موضوعات مرتبط: شعر
[ هفدهم شهریور 1390 ] [ 10 AM ] [ مهتاب ] [ ]


به آتش می کشد وحیِ تو محراب مسلمان را


اگر باطل کنی اعجازِ این دیدار پنهان را



رسولی خامشم، در غارِ تردیدم گرفتارم


بخوان آیات احوالِ نجابت های عریان را



نه دلتنگی رهایم میکند، نه فکر تنهایی


نه حتی گریه ها...تا کم کند اندوه باران را



ببین شب را، که از تاریکی ام جانش به تنگ آمد


بیا با بوسه ای بیدار کن این جسم بی جان را



رهایی یک فریب کهنه بود و راست می گفتی


که جز اندوه و دلتنگی، سرودی نیست انسان را




موضوعات مرتبط: شعر
[ نهم شهریور 1390 ] [ 0 AM ] [ مهتاب ] [ ]


چگونه در پیچ و تاب دلتنگی


                  به یاد تو نگریم ؟


  که تنهایی


         ناباورانه


            تپش های قلبم را


                      نشانه می رود


    و اشک در چشمانم


به یادِ رقّاصه های شب های بغداد


                     های های می رقصد ...



موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و هشتم مرداد 1390 ] [ 12 PM ] [ مهتاب ] [ ]
با کسب اجازه از دکتر فولادی بزرگوار


-1

نه تو هستی و نه من

در اتاقی که جنینش مُرده ست

خنده ها، گریه ی تیپا خورده ست


-2

عشق ها هم، چینی!

وارداتی و ضعیف

بخت را میبینی؟


-3

دلم که تنگ میشود

فاصله ها

الّا کُلنگ می شود



موضوعات مرتبط: شعر
[ بیست و ششم مرداد 1390 ] [ 10 AM ] [ مهتاب ] [ ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

فاطمه صمدي (مهتاب)
1364/08/23
.....................
مجموعه ی شعرم"گذر از ناسوت"
انتشارات آوای کلار چاپ 1391
.....................

تراوشات زمینیم
تزریق شده
در حجم کابوسی بی صدا
-با یک دنیا شب برای جولان-
که تنها
خواب های جهان را عمیق می کنیم
پیش از آنکه عذاب بیداری
نابودمان کند ...



لینک دوستان
موضوعات وب
امکانات وب
ایران رمان